ขนบธรรมเนียมและประเพณี
การเคารพผู้อาวุโส โครงสร้างทางสังคมแบบขงจื้อที่มีมานานยังคงอยู่อย่างเหนี่ยวแน่น
ถึงแม้ว่าเราจะเริ่มเห็นการเปลี่ยนแปลงทางด้านนี้บ้างวัยวุฒิและอาวุโสยังมีความหมายและมากมายและผู้เยาว์ต้องเคารพคำสั่งผู้อาวุโสโดยปราศจากข้อโต้แย้ง
ดั่งนั้นบ่อยครั้งเราจะถูกถามวิอายุเท่าไหร่ และถามถึงสถานภาพทางการสมรส
(เป็นที่น่าแปลกอยู่ทีเดียวที่ไม่ว่าเรานจะอายุมากเท่าไหร เราจะไม่ถือผู้ใหญ่หากเรายังไม่สมรถ
อย่างน้อยก็เป็นสิ่งยึดถือกันในแต่ละครอบครัว) เพื่อจะคาดคะเนถูกถึงความอาวุโสของเราต่อผู้อื่น
อย่างไรก็ตามการถูกถามก็ไม่ได้หมายความว่าผู้ถามต้องการล่วงล่ำเข้ามาในโลกส่วนตัวของเรา
แต่เราก็ไม่จำเป็นต้องตอบคำถามนั้นหากเราไม่ต้องการ
ชื่อ ชาวเกาหลี่ส่วนใหญ่จะมีชื่อสกุ
ลจำกัดอยู่ในไม่กี่กลุ่มชื่อ เช่น 21% จะมีสกุลว่า คิม 14%
จะมีชื่อสกุลว่า ยี,ลี หรือ รึ 8% มีชื่อสกุลว่า ปารค์
นอกจากนั้นก็รจะมีชื่อสกุลที่แตกออกไปอีกเช่น ชอย (หรือแช) เจิง(หรือ ชุง)
จาง(หรือ ชาง) อัน,ลิม เป็นต้น ชื่อเต็มของชาวเกาหลีจะประกอบด้วย ชื่อสกุล 1 พยางค์และชื่อหน้า 2 พยางค์
ชื่อสกุลจะเขียนก่อน สตรีชาวเกาหลีจะไม่เปลี่ยนชื่อสกุลตามคู่สมรส
แต่บุตรและธิดาจะใช้ชื่อสกุลของบิดา
การสมรส ชาวเกาหลีเชื่อว่าการสมรสนั้นเป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดในชีวิต
และการหย่าร้างถือว่าเป็นความตกต่ำและเสียชื่อเสียงไม่เพีบงแต่สำหรับคู่สมรสเท่านั้น
แต่รวมไปถึงครอบครัวเลยที่เดียว แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม
อัตราการหย่าร้างในปัจจุบันก็มีการขยายตัวเพิ่มมากขึ้นเร็วพอควร
การประกอบพิธีแต่งงานแบบโบราณ ในวันที่วว่าที่ว่าที่เจ้าสาวถูกแนะนำตัวให้กับครอบครัวของว่าที่เจ้าบ่าวนั้น
ฝ่ายหญิงสวมชุดยาวสีสดใส ที่มีแขนเสื้อเป็นสีขาว และแต้มสีเป็นจุดแดงบนแก้มสองข้าง
เพื่อขับไล่สิ่งไม่เป็นสิริมสงคลออกไป เจ้าสาวจะสวมมงกุฎ “โช๊คทูริ” ที่ร้อยด้ยลูกปัดและดอกไม้ และ
“โช๊กโกริ” เสื้อแบบแจ๋กเก็ตแบบสั้นที่มีแขนเสื้อแบบยาวทับลงบน”ชิมา”กระโปรงที่ยาวต้องสวมให้อยู่สูงเหนือเอว
เจ้าบ่าวส่วมแจ๊คเก็ต “ชิโกริ”และกางเกง “พาจิ”และเสื้อคลุมที่เรียกว่า
“ทูรุมากิ” รวมทั้งผ้าพันหน้าอก “เซโจเด”
ตามธรรมเนียมเกม่แก่ของชาวเกาหลี เจ้สบ่าวจะต้องนำตัวเจ้าสาวผ่านทางที่จุดไฟด้วยตะเกียงมือถือ
กลับไปที่บ้านของบิดาและมารดาของเจ้าบ่าวในคืนหลังพิธีแต่งงาน การประกอบพิธีสมรสในปัจุบันแตกต่างไปจากสมัยโบราณ
นั้นคือในปัจจุบันนี้พิธีจะเริ่มต้นแบบตะวันตก
นั้นคือมีการสวมชุดวิวาห์สีขาวสำหรับเจ้าสาวและทัคซีโดสำหรับเจ้าบ่าว
โดยประกอบพิธีในห้องจัดวิวาห์ หรือในโบสถ์
ต่อมาช่วงบ่ายจะมีพิธีดั่งเดิมในสถานที่ใหม่ด้วยชุดวิวาห์ที่มีสีสันงดงาม
เจเย (พิธีเคารพบูชาบรรพบุรุษ) ตามหลักความเชื่อดั่งเดิมของเกาหลีนั้น
เมื่อบุคคลหนึ่งสิ้นชีวิตลงวิญญาณของเนขายังไม่ไปไหน
แต่ยังวนเวียนอยู่ใกล้เป็นเวลากว่า 4 ชั่วคนที่เดียว
ในช่วงเวลาอันยาวนานนี้ผู้ตายยังถูกถือว่าเป็นสมาชิกของครอบครัวความสัมพันธ์อันนี้ถูกถ่ายถอดออกมาด้วยพิธีเจเย
ซึ่งจัดขึ้นในวันพิเศษต่างๆ เช่นซอลัล และซูซก รวมทั้งวันครบครัววันเสียชีวิตอยู่อย่างมีความสุขนั้นก็ด้วยพรอันประเสริฐ์ซึ่งบรรพบุรุษ